Wydawca: Godz ov War Productions

Tyle co wiosna się zaczęła, a mi już się kręcą krążki o umierającym lecie. Taki chuj, jebać jesień i zimę maczetami, a już zwłaszcza taką gównianą zimę jaka miała miejsce w tym roku.

OK, small talk o pogodzie za nami. Przejdźmy do konkretów, czyli do muzyki. Wspomniany krążek zatytułowany jest „Oto jest pustka”, a wyszedł ze znaczkiem Sings of the Dying Summer – nowej corpsepaintowej twarzy na polskiej scenie black metalowej. Sami muzycy natomiast takimi świeżakami nie są, bowiem udzielali się lub udzielają w kilku mniej lub bardziej popularnych poznańskich bandach. Debiut składa się z sześciu kompozycji, każda zatytułowana jest tak samo (z dodatkiem liczby porządkowej) co przekłada się na trzydzieści sześć minut black metalu o zabarwieniu depresyjno – melancholijnym. Nie wiem więc, czy pogłębiony opis samej muzyki jest tutaj potrzebny, skoro większość z Was na pewno wie że będzie wolno lub w średnim tempie, posępnie, zimno, ale z dozą melodii, wokalem przesuniętym w stronę drugiego planu. Jak natomiast jakościowo? A kurwa, moim zdaniem jest tak sobie. Bujam się z „Oto jest Pustka” już z dwa albo trzy miesiące i nie zażarło niestety ni cholery. Włączam i dostaję numery zagrane trochę na jedno kopyto i ani mi się przy tym nie robi smutno, ani melancholijnie. Trochę szkoda, bo mimo że fanem nie jestem, to lubię czasem posłuchać takich dźwięków. No ale stwierdzam, że do muzyki Signs of the Dying Summer jakoś mnie nie ciągnie i po zakończonym odsłuchu chyba wyląduje na półce. Niby solidne, a na dłuższą metę nudzi i nie ma się ochoty na dalsze obcowanie.

Ale są wśród nasz potępione duszyczki, które lubują się w takiej muzyce, więc pewnie łykną. Ja podziękuję, poza tym lubię lato i nigdy nie wypatrywałem znaków jego umierania.

Ocena: 6/10

Tracklist:

Oto jest Pustka I

Oto jest Pustka II

Oto jest Pustka III

Oto jest Pustka IV

Oto jest Pustka V

Oto jest Pustka VI

Oracle
19317 tekstów

Sarkazm mu ojcem, ironia matką i jak większość bękartów jest nielubiany. W życiu nie trzymał instrumentu w ręku, więc teraz wyżywa się na muzykach. W obiektywizm recenzencki wierzy w takim samym stopniu jak we wniebowstąpienie, świętych obcowanie i grzechów odpuszczenie.

Nargaroth „Apocalyptic Steel”Recenzje

Nargaroth „Apocalyptic Steel”

PathologistPathologist12 września 2026
Tyrant Wrath „Dödsdans”Recenzje

Tyrant Wrath „Dödsdans”

OracleOracle11 września 2026
Damask „Three Times Ten”Recenzje

Damask „Three Times Ten”

OracleOracle10 września 2026

Skomentuj