Akhlys „Melinoë”

Wydawca: Debemur Morti Productions

Dość długo Akhlys zbierał się do wydania nowej płyty. Nie powiem, że z zapartym tchem czekałem na wieści z tego obozu, jednak gdy tylko „Melinoë” została udostępniona do odsłuchu, natychmiast po nią sięgnąłem.

Mając na uwadze dobre wrażenie z odsłuchu jej poprzedniczki, zasiadłem do dziewiczego z kolei odsłuchu – z optymizmem, ale jednocześnie bez większych oczekiwać. I zostałem zaskoczony. Jak mocno? Bardzo. Poprzedniczka wydawała mi się jeszcze płytą z nieokrzepłym kierunkiem. Płytą, na której zespół próbuje jakoś zbudować swój styl i swoją tożsamość. Próbował i mu się udało, bo „Melinoë” to naprawdę płyta świetna. Uderza mnie przede wszystkim to, że udało im się zbudować własny styl. Myślę, że od tego momentu naprawdę rozpoznawalny. Nie potrafię dokładnie opisać, na czym polega charakterystyka tego stylu. Myślę, że na specyficznym połączeniu niepokojących wokali z jeszcze bardziej niepokojącą muzyką. Czy można to nazwać specyficznym klimatem? Bardzo możliwe. Klimat ten polega głównie na tym, że płyty nie da się słuchać w spokoju. Ta muzyka niesie ze sobą taką dawkę niepokoju, napięcia i jakiejś bliżej nienazwanej grozy, że trudno wykonywać przy odsłuchu jakiejkolwiek innej czynności. Trzeba się w tej muzyce zanurzyć i dać się porwać. Jeśli pozwolicie na to, to jestem pewien, że opęta ona Was tak, jak opętała mnie. Podziwiam zespół za to, że skoncentrował się na budowaniu ciekawych doznać emocjonalnych, skupili cała swoją energię na przekazaniu swoich negatywnych emocji za pośrednictwem black metalu i udało mu się to znakomicie. Jeśli ktoś z Was cierpi na stany lękowe, depresje, paranoje… Stanowczo odradzam sięgnięcie po „Melinoë”.

Jeśli ktoś jednak nie ma takich dolegliwości i chciałby poczuć jak to jest, gdy muzyka sprawia, że oblewają go zimne poty i włos na plecach staje dęba, to niech śmiało odpala „Melinoë” w ciemnym pomieszczeniu.

Ocena: 9/10

Tracklist: