Iugulatus „Call of the Horned God”

Wydawca: Regimental Records

Z miasta Łodzi zespół Iugulatus nam pochodzi. A zespół ten tworzą ludzie młodzi. Co w tworzeniu black metalu im nie szkodzi. I o to chodzi.

Głupie rymy, co? Kurwa, tak mnie naszło po odsłuchaniu „Call of the Horned God”. Bo ja czasem się moi mili w teksty wsłucham. A pod tym względem Iugulatus kuleje. „I hate You – I wanna kill You! X5” czy „I see fear in your eyes – when you see me you must die”. Ot, Częstochowa w liryce rządzi, a przynajmniej w sporej jej części. Co mimo wszystko pozostawia jakiś tam ślad na odbiorze całości. Szczęśliwie z resztą (czyli muzyką) już jest lepiej. Iugulatus balansuje pomiędzy death metalem (w mniejszości) a black metalem (w przeważającej części). Po wielu przesłuchaniach tego materiału (nobel dla tego, który wynalazł radio samochodowe!) dochodzę do wniosku, że główną zaletą tego materiału jest to, iż zupełnie nie wiem, do czego porównać Iugulatus. Zespół obraca się raczej w średnich tempach, nie stroni od melodii – raczej ponurych, chwilami nieco podniosłych, czasem z kolei dość pokręconych – patrz: końcówka numeru „Werewolf”, gdzie do głosu dopuszczone zostały na kilka sekund też ciekawe loopy. No a po nich wszystko wraca do klasycznego black metalu zagranego „na chłodno”, który z kolei przechodzi w melancholijne patenty, które kojarzą mi się z mocniejszą wersją Katatonii w kawałku tytułowym. Ogólnie, sporo się dzieje pod względem muzyki na materiale Iugulatus, z tym że chwilami jest to dla mnie ciut niespójne, a i same kawałki do najkrótszych nie należą. Albo po prostu nie rozumiem zamierzenia kapeli, nie wiem – po prostu wydaje mi się, że chwilami na „Call of the Horned God” jest zbyt dużo kombinowania, a za mało siarki.

Lecz pomimo mojeo kręcenia nosem porządny to album, jeśli będziecie mieli okazję gdzieś się w niego zaopatrzeć – śmiało. Jak się nie spodoba, coś wymyślicie. Jak się spodoba – dobra wasza!

Ocena: 6,75/10

Tracklist: