Hemlock „Bleed The Dream”

Wydawca: Candlelight Records

No i mamy proszę państwa kolejny metalcore’owy akt pod nazwą Hemlock. Jak tak dalej pójdzie, to trzeba będzie zmienić nazwę naszego szacownego portalu na MetalcoreVault.com. A tego by nikt nie chciał, prawda? Hehe…

Hemlock to stosunkowo młoda kapela. I od razu powiem, że nie chodzi tu o zespół Danny’ego Lilkera z Nuclear Assault. Pochodzą z Las Vegas i pewnie nie za bardzo szło im na jednorękich bandytach, więc postanowili założyć kapelę metalcore’ową. To znaczy z tym metalcorem, to do końca nie jest takie oczywiste, bo jeśli ktoś kupi „Bleed The Dream” myśląc, że to kolejna kopia Bulle For My Valentine, to może się srodze rozczarować. Hemlock gra bowiem muzykę mocno osadzoną w nowojorskim hard core – mocno, rytmicznie, z brutalnym kopniakiem w bebechy i poprawieniem gazrurką w nos. Utwory w stylu „Weakman Suicide” czy „Nobody Knows” to dobra jazda z chwytliwymi, acz ostrymi riffami, które na 100% przypadną do gustu fanom dźwięków rodem z Brooklynu. A najjaśniejszy punkt na płycie – „Pipebomb” mam moc, jakby ktoś ze sobą zmieszał The Exploited, Sick Of It All oraz Slayera w jednej butelce benzyny – po rzuceniu pierdolnie mocniej niż koktajl Mołotowa. No ale jak na złość utwory takie jak wspomniany przed sekundą przeplatają się z miernotami pokroju utworu tytułowego czy trójeczki („The Platinum Lie”). Podczas nich panowie zapominają, że nie mają urodu przystojniaczków z Linkink Park i na siłę próbują napisać (i odegrać) metalcore’ową pioseneczkę, z typowym wyciem w czystych wokalach, zwolnieniami stworzonymi w sam raz, by przytulić jakąś dziewoję, spojrzeć jej prosto w oczy i wyszeptać czule „aj low ju”. No i Hemlock niszczy tym samym swój image twardych macho. Zresztą to jeszcze pół biedy, ale równocześnie w dupę idzie poziom płyty – z dobrego na średni.

Otóż to – „Bleed The Dream” jest płytą nierówną, na której energetyczne petardy jak “Pipebomb” są neutralizowane przez miękkie klusie, co w efekcie psuje odbiór całego materiału. Mimo to fani hard core/metalcore mogą się rozglądnąć za Hemlock, reszta zaś nieszczególnie.

Ocena: 6/10

Tracklist: