Pestilength „Basom Gryphos”

Wydawca: Nuclear Winter Records

Nie słyszałem wcześniej dokonań Pesilength z Kraju Basków, ale podejrzewam że w ich muzyce musiała zajeść niebagatelna zmiana – w Metal Archives przypisano ich do gatunku „black/doom metal”. Natomiast na najnowszym albumie raczej tego nie słyszę.

„Basom Gryphos” według mnie plasuje się bliżej black/death metalowego gruzu, z faktyczną odrobiną doom metalu. Przy czym to nie jest taki typowy gruzowaty death metal, jakiego ostatnimi czasy mnogość. Baskowie grają połamaną i mocno techniczną muzykę, która gdzieś tam zahacza o inspiracje takim „Considered Dead”, ale owianego gęstą, gryzącą atmosferą „Exalted Emanations” czy szukając głębiej „Onward to Golgotha”. Przyznam, nie jest to połączenie łatwe i ten album nie jest płytą dla każdego. Szczerze, sam do końca jeszcze nie wiem, czy on mi się bardzo podoba czy tylko mi się podoba. Chwilami po prostu jest męczący – po odsłuchu czuję się fizycznie wyczerpany olbrzymią ilością połamanych struktur, zmian rytmu i nie zawsze to ten „fajny” rodzaj zmęczenia. Niekiedy mam wrażenie, że Hiszpanie przekombinowali a „Basom Gryphos” jawi mi się jako przerost formy nad treścią. Kiedy indziej z kolei druga płyta Pestilength wchodzi gładziutko. Może nie byłem przygotowany na takie dźwięki? Nie wiem. Odbiór tej płyty jest trudny, wymaga od słuchacza pełnego skupienia, a forma w jakiej otrzymujemy te czterdzieści minut niekoniecznie to ułatwiają. Może więc to tylko ze mną jest ten problem, jednak z uwagi na to co napisałem kilka linijek wyżej, nie do końca mogę się przekonać do Pestilength. Możliwe, że to ze mną jest problem, a nie z duetem Basków.

Stan na dziś jest więc taki, że ja im daję subiektywnie 7/10. Bo cały czas czegoś mi brak na tym albumie, czegoś co pomogłoby mi przebrnąć przez całe „Basom Gryphos” na raz, z pełnym poczuciem, że oto dostałem znakomity krążek.

Ocena: 7/10

Tracklist: