Kontakt: Inset
Powiem szczerze nie obiecywałem sobie zbyt wiele po tej płycie. Ot, kolejna demówka, która zawitała w moim odtwarzaczu, po uprzednim „uprzejmym wyrażeniu przeze mnie zgody”. I się zaskoczyłem. A to dobrze.
Powiem szczerze. Cieszy mnie ten materiał. Ja wiem. Black metalowcowi tego typu uczucie nie przystoi, ba, wręcz kaleczy jego z wielkim mozołem budowane poczucie własnej wartości, określanego zupełnie nie wiadomo dlaczego „postawą kontrkulturową”. Chuj z tym. Te trzy utwory (plus takie sobie intro) wchodzą w głowę i wyjść z niej nie chcą. Death Metal (tam z pewnymi naleciałościami), którym panowie postanowili się podzielić z ogółem społeczeństwa jest przystępny, acz nie oznacza to, że prosty.W poszczególnych utworach dużo się dzieje i to moim zdaniem główny plus tego materiału. Inset siedzi sobie okrakiem na sporej grubości murze oddzielającym to co w gatunku, który -jak mniemam z dumą reprezentuje – nowe, od tego co „kiedyś, dawno i z klasą”. Sięgają to na jedną, to na drugą stronę. I tak im chyba dobrze. Poza tym, panowie doskonale wiedzą co chcą zagrać (wiem, teraz o co 3 nowym zespole można tak powiedzieć) i do tego czują to. A to już prosta droga do sławy. Albo chociaż wydania ze dwóch płyt, jak ktoś się na Inset pozna (a mam nadzieję, że tak będzie). Ostatni numer zapętlił mi się w odtwarzaczu. Na całej demówce polecam zwrócić uwagę na bas i perkusję. Generalnie rzecz biorąc, bardzo porządnie napisany i zagrany materiał. A takich mi ostatnio brakowało wśród debiutantów.
Nie wiem czy materiał ten można gdzieś kupić, ale bardziej podejrzewam że jest po prostu dostępny w całości na Revebnation. Jeśli tak jest, to chyba nic już nie stoi na przeszkodzie, żeby się z nim zapoznać?
Ocena: 8/10
Tracklist:
01. Intro
02. Sunday Hords
03. Last Breath Before Us
04. Touch of Life and Death
