Wydawca: Selfmadegod Records
Mierzenie się z takimi płytami jak drugie w historii wydawnictwo Azure Emote „The Gravity of Impermanence” to dla mnie wyzwanie niczym zjedzenie kilograma solonych śledzi bez popity.
Tym bardziej wydaje się to koszmarem dziś, bo jestem na lekkim kacu i woda wydaje mi się i tak za mało mokra hehe. Dobrze, że już płyta odsłuchana parę razy i wiem, że jak skończę tę recenzję to wracać do niej już nie będę musiał. Na początek napiszę, że tego, co znajduje się na tym materiale nie sposób sklasyfikować jednoznacznie. Znaczy dałoby się, ale wyszłoby z tego zdanie długości połowy recenzji a silić się na to nie mam zamiaru. Napisze wiec, czego tu nie ma: cygana z klapą od śmietnika w jednej ręce i młotkiem w drugiej napierdalającego koślawo przytupańce, naćpanego rapera spod wsi Górka Średnia oraz odgłosu piły mechanicznej nieudolnie użytej do krojenia chleba. A reszta to z grubsza jest hehe. A tak zupełnie na poważnie to już dawno nie słyszałem muzyki tak wymieszanej stylistycznie z taką ilością różnych instrumentów i zanurzonej (albo powinienem napisać zanudzonej) w delikatnym elektronicznym sosie. Dla mnie jest to danie niestrawne, mimo że jednym z głównych kucharzy jest Mike Hrubovcak znany choćby z Vile. Jego wokale ok, ale poza tym to nie da się tej płyty słuchać. Przynajmniej ja nie potrafię. Taka awangarda z dupy i na siłę wyciągana kompletnie bez żadnego klimatu.
Ślepy zaułek ewolucji muzyki. Plus jednak za odwagę i za to, że mimo wszystko trzeba się było nagłowić nad tymi utworami. Niestety muzyka kompletnie nie dla mnie.
Ocena: 3/10
TRacklist:
