Corpsessed „Succumb to Rot”

Wydawca: Dark Descent Records

Pewien człowiek z niesłychanie żółtą mordą (nie nie robaczki, wiem gdzie powędrowały Wasze myśli, rzeczony nadal żyje) wymyślił hasło „Make Amerika Great Again”. (Kolega Bart uświadomił mnie, że tamten miał pomarańczową mordę, ale jak wiadomo dla faceta istnieją trzy kolory: czarny, chujowy i pedalski).

Zbytnio mu to nie wyszło, choć patrząc po kondycji młodej amerykańskiej sceny, coś tam się jednak udało. Ja bym jednak to hasło przeniósł na grunt europejski i powiedział „Make Finland Great Again”. Bowiem po czasach chudych, przyszły czasy tłustsze dla fińskiego death metalu. Mamy tam takie strzały jak Krypts, wracający Slugathor czy właśnie Corpsessed. Już dwa poprzednie pełniaki narobiły sporego szumu na gruzowisku. W tym roku Corpsessed wraca z trzecim pełnym albumem i moim zdaniem jest to najlepsza płyta z death metalem krainy tysiąca alkoholików, jezior od czasów EPki Krypts. „Succumb to Rot”, jest płytą wyśmienitą i paradoksalnie mniej gruzową od poprzednich. Panowie ściągnęli tą duszność z gitar i wokalu, dodali przestrzeni i dowalili riffami. To właśnie brzmienie rzuca się w ucho na dzień dobry. Pozwala ono przebić się gitarom i wokalowi, a ten zasługuje na szczególną uwagę. Aranżacje nie ograniczają się tylko do nałożenia na siebie dwóch skrajnych wyziewów co słychać w takim „Relentless Entropy” a poziom zezwierzęcenia osiąga swoje apogeum w zamykającym „Pneuma Akathartos”. Do tego dodajmy świetne riffy w takim „Spiritual Malevolence” czy „Calling Void”, choć cała płyta jest nimi nabita jak Azja Tuhajbej na pal. Na koniec rzut oka na okładkę by przypieczętować całość. Jak dla mnie silnie widać inspiracje Beksińskim, choć może to moje osobiste zboczenie. Jest zajebista i czekam aż pojawi się koszul z ową grafiką.

Kto dotychczas omijał Corpsessed, niech odbędzie pielgrzymkę pokutną po najbliższą Finlandię i niech nadrabia, bo warto.

Ocena: 10/10