Quadrivium „Methocha”

Wydawca: Soulseller Records

Są pewne gatunki muzyczne, na które mam uczulenie. Wysypuje mnie głównie w okolicach uszu, gdyż to tędy zazwyczaj trafia nielubiana muzyka. Dziś uszy swędzą mnie cholernie, bo oto z głośników sączy się „Methocha”.

A co to jest? A drugi album Norwegów z Quadrivium, na którym męczą oni mnie i domowników (domowniczkę w zasadzie) awangardowo – symfonicznym black metalem. Nie wiem, czym zagrozili oni Jornowi z Soulseller Records, że zdecydował się wydać ich album, naprawdę nie wiem. „Methocha” jest totalnie niesłuchalna, przynajmniej dla mnie. Ja czasem sobie lubię posłuchać Arcturus, Limbonic Art lub Emperor (zwłaszcza), ale to co zrobiło Quadrivium woła o pomstę do najgłębszych czeluści piekielnych. Pierwsze co kojarzy mi się z Arcturus to wokal. Ale i same kompozycje są ostro wzorowane na tym zespole, z tym, że trochę im brakuje by mnie porwały. Dużo się tu dzieje, jest chwilami wzniośle, chwilami monumentalnie, chwilami melancholijnie, a cały czas starają się być awangardowi, czy to poprzez naszpikowanie wielu fragmentów elektroniką, czy to poprzez łączenie ze sobą motywów, które normalnie są nie do połączenia… I tu jest pies pogrzebany. Quadrivium nie zna umiaru, jak się rozkręcą to będą tak mieszać, mieszać i mieszać, aż słuchacz się porzyga. Ich muzyka kojarzy mi się z samolotami, jakie ma się leżąc po pijaku w łóżku – najpierw myślisz, że to przejdzie, ale robi się to coraz gorsze, aż w końcu gnasz do kibla, potykając się o wszystko po drodze i oddajesz zawartość wprost do muszli. Przyznam szczerze, że nie wiem, komu ta płyta mogłaby się podobać. Z drugiej strony, podejrzewam, że gdyby Soulseller Records stać było na reklamę, wszystkie Metal Hammery huczały by o nowym odkryciu, hehe. Macie szczęście, że w porę Was ostrzegliśmy.

Cóż, czuję niesmak w uszach. Po wymiotowaniu ma się go w gębie, a po słuchaniu krążka Quadrivium ma się go właśnie w uszach. „Methocha” – wynocha!

Ocena: 3/10

Tracklist: