Semlah „Semlah”

Wydawca: Cyclone Empire Records

Doom wraca do łask. Stwierdzenie to jest nie bezpodstawne, bo co i rusz na rynku pojawiają się nowe propozycje. Znaczy się jest popyt. Tym razem próbują go zaspokoić Szwedzi z Semlah.

Semlah to nie mieścina, a nazwa pod jaką trzech kolesiów postanowiło oddać hołd starej szkole doom metalu. A żeby się biednym fanom nie pokiełbasiło, swój debiut też nazwali „Semlah” i zawarli na nim jedenaście utworów, które wypełniły krążek godziną muzyki. A każda sekunda składająca się na każdą z minut tworzących tę że godzinę to czysty metal zagłady. A skoro powiedziałem, że w starym stylu, to już powinny Wam śmignąć przez przegryziony alkoholem umysł szyldy Sabbsów, St. Vitus, czy Pentagram, jeśli mam się ograniczyć do tych najbardziej oczywistych nazw. A Semlah jest jak najbardziej godnym kontynuatorem dzieła zapoczątkowanego przez te bandy. Powolne i majestatyczne utwory, tak pod względem kompozycyjnym, jak i ciężaru oddają ducha lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Nie wiecie, o jakiego ducha mi chodzi? To włączcie sobie taki „Perennial Movement III”, choć to jedynie przykład, bo równie dobrze może to być każdy inny numer z tej płyty – ciężkie, rytmiczne, chwytliwe riffy, soczyste i klasycznie doom metalowe, tempo ustawione na „low”, ewentualnie „medium”, frapująca, niespokojna atmosfera i dalej jazda – celebrujemy doom. Wersy będzie nam Joleni, który może nie ma skali Marcolina, ale jego wokal jest wystarczająco mocny, a i dobrze pociągnąć (achhh, jaaaa, gut!) umie, hehe. Muszę jeszcze tylko słowo rzec o naprawdę świetnych solosach – „Axioms of Life” i na kolana! Teraz wymyślę jakieś oddające esencję płyty błyskotliwe zakończenie i znikam pod przysznic.

Nie wiem, czy Semlah zaspokoiło Wasz apetyt na klasyczny doom, ale mnie ich debiut ukontentował w zupełności. Album niby nowy, ale przeniesie większość z Was w siódmą i ósmą dekadę czyli słodkie życie prenatalne dla sporej Waszej części. Doom bowiem można celebrować już od zarodka.

Ocena: 4,75/6

Tracklist: