Haemophagus / Subjugation „Haemophagus / Subjugation”

Haemophagus SubjugationWydawca: EveryDayHate

Dziś witamy w naszych skromnych progach ansambl włosko – turecki. Pierwszych znam, drugich poznam. A więc, panie i panowie, zapraszamy na karuzelę.

Pierwszy band ogólnie jest jakby bardziej znany, gdyż konto ich dość spore (w sensie dorobku w płyty, jak z kasą stoją to nie wiem). Haemophagus byli zresztą już przeze mnie recenzowani, więc miło znów rozgrzebać znaną rankę i paluchem wymacać co tam pod skórą pulsuje takie dziwne. Dwa strzały Sycylijczyków to około sześciu minut paskudnego death metalu. Wiecie, takiego co to śmierdzi na kilometr i w oczy gryzie, jak znane i lubiane nagrania Carcass, Autopsy. Słuchając „Hibernated World” i „Monsters in the Park” czujecie się, jakbyście zębami rozgryzali wszy, które uprzednio wygrzebaliście z brudnej czupryny żula z przystanku. Miło? Pewnie, że miło. Średnie tempo ich muzyki nadaje jej jeszcze dodatkowej obrzydliwości, zaś w drugim kawałku przyspieszenie ma w sobie coś pierwotnego i nieokiełznanego, z groteskowym, bluesowym fragmentem w połowie utworu (zresztą oni tak mają, to nie pierwszy raz i widzę, że chłopaki po prostu świetnie bawią się tą muzyką). Straszną radość sprawia mi ich muzyka, dlatego też nie mogłem odmówić sobie zrecenzowania tej siódemeczki. Druga strona należy do Subjugation z Turcji. Panowie grają inaczej, szybciej, brutalniej. Więcej tu naleciałości grindu, ale nie tych kilkusekundowych ejakulacji, raczej oldschoolu w stylu Terrorizer czy Repulsion. Też się miło tego słucha bo to jest akurat grind, który mi leży. Oni na split wrzucili trzy numery, ale czasowo rozkłada się to podobnie, bo po prostu grają szybciej i gwałtowniej. Też bardzo dobrze. Brzmi to potężnie, mięsiście. No tak jak lubię po prostu.

Fajny split, brutalny i brzydki. Potwierdził klasę Haemophagus i narobił smaka na więcej rzeczy od Subjugation. Zadanie wykonane.

Ocena: 8/10

Tracklist:

Side A
1. Haemophagus – Hibernated World
2. Haemophagus – Monsters in the Park
Side B
3. Subjugation – Monuments to Greed
4. Subjugation – Trembling on Broken Glass
5. Subjugation – Under the Whip

 

Autor

Sarkazm mu ojcem, ironia matką i jak większość bękartów jest nielubiany. W życiu nie trzymał instrumentu w ręku, więc teraz wyżywa się na muzykach. W obiektywizm recenzencki wierzy w takim samym stopniu jak we wniebowstąpienie, świętych obcowanie i grzechów odpuszczenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *