Wydawca: Third Eye Temple
Kiedy pisałem reckę dla Rites of Regress (zajebisty doom, obczajcie), to w oczy rzuciło mi się, że Third Eye Temple wydało również nowy materiał rodzimego Mental Funeral. A że okładka wyglądała zachęcająco wraz z faktem, że wydaje to solidny label, to bez wahania sięgnąłem po ten wyziew. I cholernie dobrze siadło.
Mental Funeral to poznański pomiot tercetu zwyrodnialców, których możecie znać z Hag, Impure Declaration, czy Scumeater. O ile tej ostatniej kapeli nie znam, o tyle pierwsze dwa robią za solidny znaczek jakości. Co ciekawe, tegoroczna Epka, to jest ich już drugi materiał, gdyż zadebiutowali w zeszłym roku demóweczką. Jakim cudem mi to przeszło koło nosa, to nie wiem. Ale nic to.
„II”, to trzy ochłapy death/doom metalu, ale wyjątkowo ohydnego. Pierwsze, co mi przyszło na myśl, jak wjechał otwierający kawałek, to Triptykon, ale gdyby Tomek Wojownik mocno nadużywał heroiny oraz kompotu makowego. Jest wolno, skurwysyńsko ciężko i duszno, aż ma się wrażenie, że serce przestaje bić. Główną rolę w tej muzyce pełni bas, który jest gęsty niczym smoła, a perkusja robi za kołatanie dogorywającego serca. Riffy dodają temu swoistej dawki jadu, przy czym są nawet solówki, jak choćby w środku drugiego kawałka, aczkolwiek to raczej chwila „złotego strzału” świadomości nim umysł znów osunie się w bagno rozkładu, a nie masturbacje na gryfie. Całość okrasza równie gęsty wokal, przy czym zastanawiam się ile Bies musiał wychlać i wyćpać, by osiągnąć taki poziom ohydy.
Wad nie stwierdzono, poza jedną: dlaczego, to jest na kasecie?! Dejcie mie CD, to kupię z miejsca!
Wspaniałe ścierwo. Jeśli w Waszym życiu potrzeba takiej dawki syfu, a wiem, że potrzeba, to wjeżdżajcie w nowy materiał Mental Funeral, bo to jedna z lepszych rzeczy, jakie ukazały się w tym roku, w tym wesołym kraju.
