Den Saakaldte „Kapittel II: Faen I Helvete”

Wydawca: Agonia Records

Powiem Wam, że nazwę Norwegów znałem, ale jakoś jeszcze do niedawna ich muzyki nie znałem. Z wieloma zespołami tak mam, więc proszę się nie dziwić.

Den Saakaldte przybyło do mnie z Agonii. Przewałkowałem „Kapittel II: Faen I Helvete” wiele razy i przyznam, że nie do końca mogę zrozumieć peany, jakie niektórzy kierują pod adresem zespołu. To znaczy może inaczej – muzyka jest dobra, ale dla mnie nie przedstawia wielu więcej zalet. Ot, szybki black metal, z polem do kombinowania, ale też bez przesady. Słychać gdzieniegdzie lekkie black/thrash metalowe naleciałości, z kolei wspomnianych w kilku miejscach elementów doom metalu nie słyszę w ogóle. Ponoć początkowo zespół ciążył właśnie ku black/doom metalowi, więc może już z przyzwyczajenia recenzenci tak piszą (casus Anima Damnata i porównywania ich do Beherit, hehe). Chyba, że mowa o zwolnieniach – ale to są po prostu zwolnienia, doom metalem bym tego nie nazwał. Nawet to w numerze piątym nie brzmi dla mnie doom metalowo, czy nawet doom/black metalowo – to po prostu wolny black metal (tak, dla mnie jest różnica). Płyta jest dobrze wyprodukowana, brzmi mocno i dosadnie – to nie krążek z syfiatym brzmieniem wprost z piwnicy. Może to tylko moje wrażenie, ale wydaje mi się, że chwilami Den Saakaldte wzoruje się na Satyricon z ostatnich krążków – , masywne, szybkie i rytmiczne, dobrze wyprodukowane, z kopem. Tylko, że też niewiele mi zostaje w głowie po takim „Kapittel II: Faen I Helvete”. Słucha się tego w sumie nawet z zaciekawieniem, ale jakoś tak nie mam ciśnienia, by powracać do trzeciej płyty Norwegów co chwila.

OK, poznałem już Den Saakaldte i wiem z czym to się je. Swoją porcję oddam jednak komuś innemu, jeśli zgłosi taką potrzebę – bo niby się to je, ale jakoś człowiek sobie nie poje. Tylko pomieli mordą.

Ocena: 6,5/10

Tracklist: