Wydawca: Black Death Production
Album typu: Ale się, kurde, zdziwiłem.
Bûcher (co po naszemu możemy przetłumaczyć choćby jako „drewutnia”) to świeży niczym bagietka wyciągnięta z pieca francuski hord, który zadebiutował w 2026 roku i bez zbędnych ceregieli zaatakował pełnoprawnym albumem zatytułowanym „Pétrichor„.
I cóż tu, drogi panie recenzencie, takiego zaskakującego? – zapytacie. Ano to, że intro i pierwszy numer zapowiadały raczej album w klimatach DSBM niż atmosferyczny black metal z doomowymi wstawkami. No ale jak w filmach — fabuła musi się rozwinąć.
I faktycznie tak jest! Drugi numer, zatytułowany Vie Ordalie (swoją drogą, mój ulubiony), pokazuje już bardziej apokaliptyczne oblicze zespołu. Mamy tu tąpnięcia, sekciarskie chórki i mamrotania, których za cholerę się nie spodziewałem. Od smutku do kościelnych uniesień. Bosko.
Trzeci kawałek to już pełnoprawna apokalipsa – Kyrie eleison, ratuj się, kto może! Na pierwszy plan wychodzi atmosfera i wołanie o pomoc, by w końcu zamknąć całość czwartym, ostatnim numerem, który brzmi niczym ostatnia modlitwa wszystkich zbłąkanych owieczek, którym karząca ręka sprawiedliwości właśnie zwala się na głowy.
Dzieje się tu sporo, zwłaszcza gdy spojrzymy na to, że całość zamyka się w niecałych 37 minutach. Co nie do końca zagrało? Perkusja. W niektórych momentach brzmi tak, jakby ktoś próbował kapciem zgniatać ćmę w kościele. No cóż, nie wszystko może być idealne.
Wiadomo – takich apokaliptyczno-religijnych krążków pewnie jest na pęczki. Mimo to, nie mając nic konkretnego pod ręką, nie widziałem problemu, żeby odpalić Bûcher X raz, przez kilka kolejnych dni. To ten typ albumu, który jest całkiem przystępny, nie zamula i nie wywołuje nudności.
Od siebie mogę polecić. A nuż znajdziecie nową hordę, której zostaniecie fanami?
1 Intro
2 Palimpseste
3 Vie Ordalie
4 Pétrichor
5 Abîmes inférieures
