Kontakt: Sverblôd
Panowie trochę się naczekali, ale komitet kolejkowy rzecz święta. W końcu przyszedł czas na opisanie debiutanckiego materiału krakowskiego Sverblôd. Nie byłem jednak zbyt entuzjastycznie do tego nastawiony.
Nie lubię takich materiałów. Już pierwsze przesłuchanie było niezbyt przyjemne. Kolejne tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że będzie ciężko. Czyli – zapyta ktoś – że jest aż tak źle? Nie. Ciężko będzie tak naprawdę rozpisać się na temat debiutu Sverblôd. W zasadzie mogę go streścić w paru słowach. Black metal, który sobie panowie postanowili tłuc na garnkach i innych talerzach, to – jak to ujął znajomy, a ja się pod tym podpisuję – zlepek wszystkiego ze wszystkim. Problem z tym materiałem polega na tym, że słuchasz, wyłączasz i zapominasz. Nie ma w nim nic co by mnie przyciągnęło na dłużej. Kolejna płyta, którą można wrzucić do wora z napisem „środek tabeli”. Piszę to jednak z perspektywy starca, który słyszał w życiu 83294829409208394893284982398493248 płyt. Dla kogoś, kto stosunkowo niedawno zaczął swoją przygodę z muzyką, pewnie materiał ten będzie miała jakąś „wartość dodaną”. Do momentu, aż taki młody metaluszek nie pozna tego, co każdy dorosły znać powinien. Wtedy Sverblôd pójdzie w odstawkę. Na koniec materiału dostajemy„Siamese Twins” The Cure. Istnieje taka grupa zespołów, których nie wolno coverować. I The Cure do niej należy. Średnio to Wam chłopaki wyszło. Szczególnie perkusista brzmi, jakby granie w wolnym tempie, było dla niego karą.
Debiut jakich wiele, co jednak nie znaczy, że coś z tego większego się nie urodzi. Potencjał jakiś tam jest, tylko pracy więcej. To tyle na dzisiaj.
Ocena: 5,5/10
Tracklist:
01.Intro
02.Trucicielce
03.Resztki
04.L.N.S.
05.Zębami Obrosłem
06.Waldeinsamkeit
07.Siamese Twins
