Wydawca: Selfmadegod Records

Nie spodziewałem się po tej płycie cudów, bo Pyrrhon są ze Stanów, grają techniczny Death Metal… No w tym kraju to może oznaczać najróżniejsze cuda…

Spotkałem się kiedyś z sytuacją, że kapela, której nazwy nie wymienię opisywała swoją muzykę właśnie, jako techniczny Death Metal, ale okazało się, że grają jakiegoś core’a, mathcore’a czy jakiś temu podobny wynalazek. Nauczony doświadczeniem podszedłem więc ze sporym dystansem do tej płyty i gdy wciskałem przycisk play dźwięk był raczej przyciszony hehe. Pierwszy numer „New Parasite” napędził mi sporego stracha, bo faktycznie muzycznie jest dość oddalony od konwencji metalu śmierci, ale przeczekałem te siedem ponad minut w niepokoju i opłaciło się, bo przy kolejnym kawałku ręka powędrowała w kierunku pokrętła z napisem volume a całe mieszkanie wypełniło się przyjemnymi dla uch dźwiękami. Techniczny metal śmierci to nieco za mało powiedziane w przypadku pierwszego w historii Amerykanów długograja, bo słychać, że inspirują się wieloma trendami muzycznymi i nie boją się dodać do generowanej przez siebie sztuki drobnych motywów czy elementów, które ni jak nie pasują do nurtu Death Metalu, ale w całości brzmią naprawdę interesująco. Myślę, że chłopaki osłuchali się trochę eksperymentatorów dźwięku z Meshuggah, ale nie jest to bezmyślna zrzyna ze Szwedów tylko inspiracja ich dokonaniami i tworzenie czegoś swojego i nowego. Doskonale się tego materiału słucha i mi się kojarzy z jazdą samochodem w nocy po górskich serpentynach: nie wiadomo, co wypadnie na drogę tak jak tu nie wiadomo, co tam za chwile ususzymy. Na szczególną pochwałę zasługują wokale, ponieważ gardłowy dysponuje dość pokaźnym repertuarem wrzasków i krzyków oraz doskonale sobie radzi wydobywając z siebie przenikliwy i głęboki growl.

Gaci bym nie zgubił biegnąc na ich koncert, ale materiał „An Excellent Servant But A Terrible Master” godny jest, choć chwili uwagi.

Ocena: 8/10

Tracklist: