Wydawca: Defense Records
Jestem na tyle sędziwy (zaczynam gadać jak Maria, który to robi z siebie kurwa starego wiarus z Reggio, a jest ode mnie starszy zaledwie o sześć lat), że pamiętam falę thrashu, która zalała Polskę około dziesięć lat temu.
Większość z tych kapel nie przetrzymała próby czasu lub przerzuciła się na inne gatunki (czyli po prostu w jakimś sensie dorosła). I myślałem, że to by było na tyle, a tutaj nagle mowa młoda kapela, prosto z Krakowa. Pandemic, który to zadebiutował jakiś czas temu Epką „Deaf Nite”. Znajdują się na niej cztery utwory i wiecie co? Fajnie to żre. Thrash metal od Pandemic to naprawdę fajne granie wzorowane głównie na amerykańskiej szkole – Bay Area kłania się w pas. Śmiga to zadziornie przed siebie i co tu dużo mówić – wpada w ucho. Ale dopóki dzban wodę nosi dopóki rzeczone ucho się mu nie urwie. I w tym przypadku jest tak samo. Bo wszystko jest OK, dopóki nie wjedzie wokal. Gość kładzie wszystko. Po pierwsze – ponglisz pierwszej wody, kwadratowy aż uszy bolą. Po drugie – kurwa, typ fałszuje. I o ile czasem fałszowanie w takiej muzyce mi pasuje (przykład Jo Steel czy Tanzy z recenzowanego niedawno Aphrodite czy Ice War) to tutaj nic tylko usiąść i zapłakać rzewnymi łzami. Serio, gdyby ta kapela miała dobrego gardłowego, podobałaby mi się zdecydowanie bardziej. No ale co zrobisz.
Ogólnie to fajne granie. Lubię czasem zarzucić taki temat, niekoniecznie nawet pochodzący od prekursorów. Do Pandemic pewnie wracałbym częściej, niestety ta Epka nie jest instrumentalna. Zobaczymy, czy wyciągną wnioski na przyszłość.
Ocena: 6/10
Tracklist:
| 1. | Pandemic | ||
| 2. | Deaf Nite | ||
| 3. | Total Battery | ||
| 4. | Warpath |
