Wydawca: Godz ov War Productions
Kurde, ciężko się czasem recenzuje wyczyny kumpli, bo nie zawsze jest przestrzeń na głaskanie po głowie, ale człowiek nie chce być chujem. Mimo wszystko jednak trzeba spiąć dupsko i napisać szczerze, jak jest. W końcu metal, to nie rurki z kremem.
Mansvara, to świeży wyziew na rodzimej scenie. Gdy doczytałem w opisie, że to „black death”, to tym chętniej włączyłem „Plej” i krzynkę się zdziwiłem. Cóż, jestem człowiekiem starej daty. Dla mnie black/death, to Temple Desecration, Cult of Extinction, Nihilvum, czy królująca obecnie Pralaya. Tymczasem Mansvara idzie w krzynkę inne rejony i niestety nie do końca mi one pasują. Więcej czuję tu black metalu, i to tego w krakowskim wydaniu, co w sumie nie powinno dziwić, bo chłopy są z Grodu Kraka. Riffy są solidnie gęste, niczym chmur smogu, ale momentami dają mi mocny posmak dwóch ostatnich płyt Medico Peste. Posmak podkreślam, nie ma tu mowy o jawnej zżynce. Nie najgorzej, ale w im dalej w album, tym bardziej czuję, że Mansvara lepiej wyjdzie na skręcie w stronę black metalu, bo teraz ani ten black nie za czarny, ani death nie za duszny, a to chyba nie o to chodzi. Na plus zaliczam fakt solidnej perkusji oraz tego, że ładnie basik chodzi, gdy kanonada gitar usuwa się w cień. Z gryzących rzeczy dołożę jeszcze wokal, niestety. Dwie linie, skrzek i lekki growl nakładają się na siebie, co daje w efekcie dziwny oraz męczący efekt. Kurde, czasem już idzie się zakotwiczyć w riffie, to nagle wjeżdża wokal i pozostaje tylko ciężko westchnąć. Niech wybiorą jedną słuszną drogę (dla kraju) i jestem przekonany, że utwór na tym zyska.
Marudzę tak, marudzę, ale „Sable Odes to Nihility” nie jest złą płytą. Czuć pomysł, włożone serce i chęć. Osobiście uważam, że jeśli Mansvara pójdzie w black metal, to lepiej na tym wyjdzie. Jest tu miejsce na rozwój. Aczkolwiek dla mnie na razie, jest to solidny średniak.
