Pozwolicie, że wobec nowej EPki zespołu Fiasko posłużę się znanym i lubianym wiralem, a mianowicie, że jeszcze nie mam na nich pomysłu.
Sami określają się jako fiaskopolo czy coś w ten deseń. No nie, aż tak bym o nich nie pisał, to nie Nocne Fiasko przecież. Ale przyznam, że mam z nimi problem. Dość spory. Może on wynikać z tego, że ja niekoniecznie należę do tych otwartych metalowców co to ze spotifaja słuchają dziwnych rzeczy. Nie do końca umiem nawet nazwać, to co słyszę na „Mizantropolii”. Jeden rabin powie, że to black metal a’la Gruzja (chuja tam), drugi powie, że to sludge/crust (no jakoś już mi bliżej do tego stwierdzenia), a trzeci że to w ogóle jakieś core’owe pierdololo dla hipsterów. Gdzieś tam jakieś pojedyncze elementy blacku może i się przebijają, ale jeden martwy ptak zimy nie czyni. Muzyka ma niezły, ponury, brzydki klimat. Słychać w nim przeżartą gangreną tkankę miasta, w którym dzieją się rzeczy złe i smutne, właśnie przy akompaniamencie zespołu Fiasko. A w muzyce Warszawiaków wymieszane jest wszystko jak na patoimprezie – wóda, koks, szlugi, agresja, brzydota. Jak dla mnie, chwilami to nawet zbyt wiele naraz się dzieje i mój mały metalowy móżdżek nie zawsze ogarnia. Sam wokalista to przechodzi tu samego siebie i mamy całą gamę barw, krzyków, szeptów, growlów. W muzyce dzieje się podobnie. I chyba przez to mam z „Mizantropolią” taki problem, że pomimo naprawdę dużej ilości odsłuchów nie mogę się przemóc i w pełni polubić ten album.
Może jest za trudny, może zbyt wymagający. To niezły krążek, tylko pewnie niekoniecznie trafił na swojego słuchacza. Doceniam wyobraźnię muzyków, kunszt wykonania i multum inspiracji. Dla mnie jednakże trochę przekombinowany, ale równocześnie po prostu dobry.
Ocena: 7/10
01. Golem
02. Mizantropolia
03. Uzurpator
04. Letarg
