Kontakt: Dust’N’Brush
Z patronatami jest jak z rodziną. W przeważającej części się ich nie wybiera. Ot, przychodzi do nas kobieta i mówi – tak wygląda efekt naszej upojnej nocy w Mielnie, a to Twoja przyszła teściowa. Trzeba brać z dobrodziejstwem inwentarza, skoro to już post factum. I tak w sumie było z Dust’N’Brush.
I co ja biedny żuczek mam zrobić z materiałem, który kompletnie nie jest po mojej stronie tęczy. Panowie – zaryzykuję – umościli sobie swoje muzyczne gniazdko gdzieś w okolicach deathcore’a. Przynajmniej tak mi to brzmi, ale ustalmy, że to bardziej zgadywanie, niż jakaś większa wiedza na temat tego gatunku. Skupię się więc na tym co zauważyłem z punktu widzenia laika. Po pierwsze, to trzy kawałki i jak dla mnie idealna długość. Technicznie panowie są zorganizowani niemal perfekcyjnie i za to chapeau bas. Epka brzmi też mocarnie i selektywnie. Nie wiem kto Wam to wykręcił, ale kupcie mu flaszkę. Muzycznie jest sporo melodii i to przez to mam jakieś tam, całkiem chyba nieodległe, skojarzenia ze Szwecją. Mam rację panowie? Co tam by jeszcze, hmm. A tak. Sporo energii w tych trzech kawałkach. Duża w tym zasługa wokali. Nie ma w nim jakiegoś zbytniego kombinowania – prosto i z pierdolnięciem. Nie wiem czy to Wasz etatowy drący japę (bo na MA brak wokala), ale jeśli nie, to go zatrudnijcie. Co tu jeszcze… A wiem, basista. Gość Wam robi wielką robotę. Tak szczerze powiedziawszy, to najbardziej do mnie przemówiła końcówka ostatniego numeru, czyli „Dying for Your Sins”. Ot tak, miło i nastrojowo na koniec tej Epki się robi. Tyle ode mnie.
Z tego co tak patrzę po focie, to panowie wiekiem specjalnie nie grzeszą. Ominęło ich parę fajnych gatunków, trafili akurat na takiego – z mojej perspektywy – dziwoląga. I w sumie chuj mi do tego. Czują się w tym dobrze, niech sobie grają. Co do oceny. Nie moja to bajka, ale w sumie z czystym sumieniem mogę dać 7. Pewnie gdybym słuchał takiej muzyki, byłoby wyżej.
Ocena: 7/10
Tracklist:
01. Walls Filled with Lies
02. Exist for What You’ll Die For
03. Dying for Your Sins
