Wydawca: Carnal Records
Niektórzy mogą pamiętać, że ta kapela wcześniej nazywała się Cursed 666, ale odjęli sobie 653 od nazwy i zostało im Cursed 13. Nie jestem przesądny, więc zabrałem się za recenzję ich debiutu już jakiś czas temu.
Twórcy „Triumf” pochodzą ze Szwecji. Co moim zdaniem słychać na tych jedenastu numerach. Niby jako gatunek podaje się, że Cursed 13 pozostaje w black metalowej szufladce, jednak jak się ktoś wsłucha, to znajdzie tutaj sporo death metalowych elementów właśnie rodem ze Szwecji, przy czym chodzi mi raczej o ciut melodyjniejszą odmianę – ale tylko trochę. Pokusiłbym się o stwierdzenie, że muzyka tej kapeli to coś na przecięciu Necrophobic, At The Gates, ale też Satyricon. Przejawia się to z jednej strony w chłodzie, charakterystycznym dla muzyki wspomnianych kapel, ale również (jak już nadmieniłem) w odrobinie melodii oraz w dość charakterystycznym groove. W kwestii tempa – wachlarz jest dość bogaty, bo mamy i powolne wałki jak „Seductress”, ale i większa część tej płyty to raczej granie z większą werwą. Nie powiem, jest to dość słuchalny krążek, tylko że jak na mój gust w ograniczonych ilościach – trzecie okrążenie w wieży już nie jest tak dobre jak pierwsze moim zdaniem. Ni jest to typ muzyki, pod który zabawiam się sam ze sobą, więc i Cursed 13 mnie nie powala – ale doceniam, złe to nie jest mimo wszystko, choć triumfem bym tego nie nazwał, hehe.
O ile im ta trzynastka pecha nie przyniesie, to może i coś z nich będzie. Satyricon ma u nas powodzenie, to odsłuchajcie, może się komuś spodoba.
Ocena: 6,5/10
Tracklist:
| 1. | No Return | ||
| 2. | Dead and Gone | ||
| 3. | Death n Roll | ||
| 4. | I Love Cyanide | ||
| 5. | Aska till aska | ||
| 6. | Frälst av eld | ||
| 7. | När marorna kallar | ||
| 8. | Seductress | ||
| 9. | Requiem / Victory | ||
| 10. | Agitator (Upptakt till vrede) | ||
| 11. | Vrede |




