Bliss of Flesh „Beati Pauperes Spiritu”

Wydawca: Non Serviam Records

Francja zasługi na metalowej scenie bezsprzecznie ma, wystarczy wspomnieć, jak często na forach padają ochy i achy pod adresem Blut Aus Nord czy Deathspell Omega. Początkowo myślałem, że i Bliss Of Flesh łupie w zbliżonych klimatach. Myliłem się.

Tytuł mnie zmylił – „Beati Pauperes Spiritu” brzmi tak mistycznie i w ogóle. A tu saprajs, jak to się po starogermańsku mówi. Muzyka tych Francuzów balansuje gdzieś pomiędzy black i death metalem. Szybkim, dość brutalnym i dobrze wyprodukowanym. Zabrzmię jak kuc, jeśli powiem, że kojarzy mi się to z Behemoth i ich „Satanica”? Albo z Belpheghor? Cóż, będę się musiał z tym bujać. Sporo tutaj melodii charakterystycznych dla black metalu ale zarazem brzmi to na death metalową nutę – myślę, że potraficie sobie wyobrazić co mam na myśli. Wybija się na pewno „Forgotten Epitaphs”, z zastosowaniem instrumentów smyczkowych. Niestety, jak dla mnie – nie wybija się na plus, bo brzmi ten kawałek dość pretensjonalnie, chwilami jakby chcieli skopiować Rotting Christ z późniejszych albumów, ale z miernym skutkiem (a może to tylko skojarzenie wywołane nazwą wydawcy – Non Serviam Records,hehe). Zasadniczo – ten album mnie nie porywa ani trochę. Nie lubię takiego grania, jest dla mnie zbyt czysto, zbyt nowocześnie i zbyt bezpłciowo – takie wrażenie nieustannie odnoszę obcując z „Beati Pauperes Spiritu” już któryś raz z kolei. Do połowy ten krążek przelatuje szybko i w zasadzie bez problemowo, ale od wspomnianego numeru piątego ciągnie się i przynudza, ja zaś niecierpliwie zerkam, ile tam jeszcze do końca zostało. Szczęśliwie – oto i „Pariah”, można myśleć, co włączymy sobie teraz…

Taki już jestem – malkontent, jeśli chodzi o ten typ black/death metalu. Dziewięćdziesiąt procent zespołów nie trafia do mnie, podobnie jak Bliss Of Flesh. Zapewne celowali prosto w serce, wylądowali na przepastnej półce, którą odwiedzam najrzadziej.

Ocena: 6/10

Tracklist: