Uada „Cult of a Dying Sun”

Wydawca: Eisenwald 

Nie wiem, czy wielu z Was czekało na nową Uadę. Ja czekałem, ponieważ „Devoid of Light” to materiał, który doskonale wstrzelił się w moje gusta. Dziś mam przed sobą najnowszy materiał Amerykanów zatytułowany „Cult of a Dying Sun” i dalej jestem na „tak”.

Na pewno niejeden się doczepi, że Amerykanie grają modny black metal. Mają kaptury, nie boją się grać melodyjnie i że ogólnie to taka Mgła, tylko zza oceanu. No cóż. Sporo jest w tym prawdy, jednak ja się tym zupełnie nie przejmuję. Kaptury jak sobie chcą, niech noszą. Mgłę lubię, więc jeśli ktoś chce grać muzykę w ich stylu, to ja zasadniczo nie mam nic przeciwko, dopóki ktoś czuję ten feeling i ten „klimat”. A co do melodii? Tu zawsze sprawa jest nieco bardziej skomplikowana. Black metal i ładne melodyjki zdecydowanie nie idą w parze. A przynajmniej nie powinny. Są jednak kapele, notabene takie jak Mgła czy właśnie Uada, które umieją te melodyjne dźwięki zagrać tak, żeby nie tracić kontaktu z diabłem. I takie mam właśnie uczucie podczas słuchania tej płyty. Kawałki są niesamowicie chwytliwe, bardzo wyraziste riffy wpadają w ucho do pierwszego przesłuchania, ale nadal jest w tym jakiś pierwiastek diabelny. I mistyczny zarazem… Co do samych numerów… Cała płyta jest bardzo równa. Każdy numer ma coś w sobie. Coś, co go wyróżnia na tle innych. Moim faworytem jest jednak ostatni kawałek, czyli „Mirrors”. Najdłuższy, najbardziej rozbudowany i według mojej oceny najciekawszy. W temacie podsumowania będzie krótko zwięźle i na temat: jeśli podobał Wam się poprzedni materiał Amerykanów, to i z odsłuchu nowej płyty będziecie czerpać wiele przyjemności.

Mnie takie granie odpowiada, dlatego czym prędzej będę zamawiał fizyczny format, ponieważ promo w formacie mp3 to zdecydowanie za mało…

Ocena: 9/10

Tracklist: