Wydawca: Putrid Cult
Nie znałem wcześniej żadnego z zespołów, które na niniejszym splicie zamieściły swoje utwory i nie czułem się przez to uboższy, a przynajmniej nie byłem tego świadomy. Ale od pewnego czasu robię sobie listening sessions z Coffinshade oraz Optophobic i…
… i bez zmian. Coffinshade to nic innego jak kolejne wcielenie Weneda. Chciałbym poznać śmiałka, który byłby władny wymienić wszystkie jego kapele. W tej konkretnej Wened, ukryty jako Cmentarna Dusza, stworzył trzy długie kompozycje utrzymane w depresyjno – samobójczym stylu. Powolne, ponure, pozbawione pozytywnych emocji kawałki plus cover Nocturnal Depression. Głos wydobywający się gdzieś zza gitary i automatu (a przynajmniej brzmi to jak automat), wolno snujące się riffy – tak to wygląda. Tylko że nie rusza mnie ani trochę. Jest spoko, ale no kurna jakoś nie. Może przez to, że pogoda nie sprzyja? Najpewniej to, że depresyjny black metal to nie moja broszka. Natomiast strona Optophobic jest odrobinę inna – szybki, zdehumanizowany black metal, trzeszczący, ale gdzieś tam pod tą skorupą cały czas przebija się melodia, smutna i – a jakże – depresyjna. Ale muszę powiedzieć, że Optophobic bardziej kombinuje, chwilami można by się pokusić, że gdzieś tam pobrzmiewają echa Mysticum (jakieś elektroniczne loopy, sample, a przy tym agresja). Optophobic ma również długie kawałki, najdłuższy trwa prawie dwanaście minut i w nim samym dzieje się wiele. Po wolnych, rozlazłych motywach dostajemy black metalem, prostym i nieskomplikowanym, ale za to bardzo agresywnym. Potem zmiana, jakieś trzeszczenie, jakiś sampel… I tak cały czas. No jest na pewno ciekawiej niż w przypadku Coffinshade, ale czy lepiej? Powiedziałbym, że na tym samym poziomie. Czyli przelatują te dźwięki obok mnie.
No nie dla mnie ten materiał, bo ani jeden ani drugi zespół nie kupił mnie ani nie sprawił, że poczułem przemożną chęć skończenia ze sobą. Raczej nie polecam, chyba że liczy się dla Was tylko ścisły, podziemny black metal i nic ponadto.
Ocena: 6/10
Tracklist:
