Sidious „Ascension to the Throne ov Self”

Wydawca: Kaotoxin Records

Dobra, wyobraźcie sobie, moi drodzy podziemni maniacy, że muzycy Dimmu Borgir, Cradle of Filth i Behemoth postanawiają multilateralne małżeństwo w państwie, gdzie takie rzeczy są dozwolone i spłodzić potomstwo metodą in vitro.

Jako, że muzycy tych zespołów to jurne chłopy, na świat przychodzą pięcioraczki, które dumni rodzice obdarzają nazwą Sidious. Jak wiadomo, dzieci przejmują w większości wzorce po rodzicach, tak też i Sidious czerpie z dokonań swoich zgredów ile wlezie. Inne dzieci malują niezdarne rysunki, które lądują później na lodówce, Sidious zmalowało zaś „Ascension to the Throne Ov Self”, na którym inspiracje tatusiowymi dźwiękami są tak kurewsko nachalne, że można podejrzewać milusińskich o jakąś dziwną odmianę autyzmu. Dimmu Borgir zaczyna album pseudo-wzniosłymi organami? Sidious też. Nasłuchali się „Puritanical Euphoric Misantrophia”? To sprawią, by „Ascension Throne Ov Self” zabrzmi tak samo. Nergal zaryczy growlem? Wokalista Sidious też. Cradle Of Filth wplącze trochę gotyku do swojej twórczości? Dlaczego by nie miało tego zrobić Sidious. Muzycy wspomnianych zespołów ubierają się w dziwne fatałaszki do sesji? No to i Sidious również – z tym, że tutaj nie mogli się zdecydować, który zespół wygląda najfajniej, więc postanowili że jeden ubierze się jak Nergal, drugi jak Samoth, trzeci jak Dani i tak dalej. Co w efekcie wygląda jeszcze gorzej niż w oryginale. Nawet okładka kojarzy się z okładkami Norwegów… Taki już ten Sidious zapatrzony w starszych. Niestety, ja ich rodzicami się nie jaram, więc „Ascension to the Throne Ov Self” po prostu mnie męczy.

Przyznam, że dawno już nie słyszałem takiej kalki (to znaczy, słyszałem, ale tam muzycy przyznawali się wprost do zrzynania z innych, hehe). Jeśli jesteście początkującym kucem, możecie sobie ich poszukać, w przeciwnym wypadku czekajmy z niecierpliwością na nową Grave Miasma.

Ocena: 3/10

Tracklist: