Zamieć „Kostnica”

Wydawca: Svere Records

Mam problem. Czy ten zespół to jakiś żart, czy jak najbardziej i najpoważniej działająca horda? W erze post-gruzińskiej wszystko się może zdarzyć, gdy głowa pełna marzeń.

Zamieć (tak, ale już sobie daruję kolejne meteorologiczne żarciki, bo były one śmieszne pięć lat temu) nagrała sobie drugie demo, które jakimś cudem wpadło mi w łapy podczas przeczesywania internetu. Włączyłem z ciekawości, wiedziony głupkowatą nazwą i okładką – mało którzy black metalowcy decydują się dawać na front cover zdjęcie gitarzysty w koszuli a’la Robert Plant w 1969 roku. Kolejne zaskoczenie. Ale największym zaskoczeniem jest fakt, że „Kostnica” w jakiś dziwny sposób przypadła mi do gustu. Całość trwa osiem minut i jest jakimś popierdolonym miksem black metalu z grindowym napierdalaniem i prostactwem takiego sortu, że punk rock przy tym wydaje się muzyką progresywną dla ludzi w swetrach z golfem. Kurwa, coś jakbyście wzięli sobie na kasetach „Deathcrush”, „Fallen Angel of Doom”, „Scum”, wyciągnęli taśmy z plastików, polali keczupem z Biedronki, zjedli jak spaghetti, a potem wyrzygali. Pomieszanie turpizmu z prymitywizmem i odstręczającymi tekstami na poziomie napisów w ubikacji w poprawczaku. W jakimś dziwnym autodestrukcyjnym odruchu odtwarzam sobie ten materiał raz za razem.

Jeśli to żart, albo metalowy prank to dałem się nabrać. Jeśli to prawdziwa kreacja to już czuję, że będą mieli tylu samo przeciwników co zwolenników. Na pewno nie przejdziecie koło nich obojętnie.

Ocena: 7/10