Wydawca: Tmina Records
Z cyklu: czego to metalowcy nie wymyślą.
Ostatnio zastanawialiśmy się z Pathologistem, jak duże trzeba mieć szczęście, żeby w jednej mieścinie znaleźć czterech chłopa zainteresowanych w graniu melodyjnego rybackiego death metalu. Tak, dobrze przeczytaliście – rybackiego. Kapela nazywa się Fisherman’s Death, na fotkach promocyjnych mają zarzucone jakieś stare rybackie kapoki, no i śpiewają o morzu. Tak, okładka „Uncharted Waters” również zawiera jak widzicie elementy marinistyczne, zresztą o dość podłych walorach estetycznych. A jak muzycznie? Zacytuję może wydawcę: bardzo unikalna i oryginalna kreatywność jest tym, co separuje Fisherman’s Death od reszty sceny spod znaku kopiuj/wklej. Tyle Tamina Records. Ja powiem tak – wolę kopiuj/wklej, byle z pierdolnięciem i feelingiem, niż to gówienko, które mi właśnie serwują. Bo czasem spotykam się z melodyjnym death metalem, który jest kiepski i wtórny, ale sprawia, że pomimo słodkości noga mi czasem tupnie. A tutaj – bieda z nędzą, panie. Nuda, nic się nie dzieje, siedzimy i moczymy kija. A zapędy, by dodać do melodyjnego death metalu nutki epickości skutkują jedynie tym, że ten minialbum robi się jeszcze bardziej nudny. Szanty w czwartym numerze są wręcz żenujące – takie „joł hoł hoł i butelka rumu”… Szczęśliwie, to ostatni numer był i można wyłączyć.
Mój połów zaliczam do nieudanych. Całkowicie. Szkoda Waszego i mojego czasu. No chyba, że szukacie jakiegoś soundtracku na wypad na ryby… Eee, nie, przecież wiadomo – pod wódkę najlepszy jest Venom!
Ocena: 3/10
Tracklist:
Nie ma tracklisty, bo nawet promo mp3 nie są opisane tytułami. Amatorka.
