Eluveitie “Everything Remains as it was never”

Wydawca: Nuclear Blast

Dajemy zespołowi bezpieczny kontrakt płytowy, sporo gotówki i możemy być pewni, że stworzą album, który się sprzeda. Nie odmawiamy mu talentu oczywiście, ale promocją i odpowiednim studiem można zrobić wiele. I tę prostą prawdę udowadnia na swoim 4 albumie Eluveitie.

Nie mogę powiedzieć, że zawiodłem się słuchając „Everything Remains as it was never”, bo bym skłamał. Z drugiej strony nie napiszę, że będę bił przed nim bałwochwalcze pokłony. Eluveitie nagrał dokładnie to czego się po nim spodziewałem. Z łączenia energetycznego death metalu z motywami folkowymi uczynił swój znak rozpoznawczy. Tak jak na poprzednich krążkach, czasem jest nostalgicznie, a innym razem  utwory kojarzą  się z alkoholową libacją. Wciąż death metal proponowany przez Eluveitie ma w sobie moc i czyste pokłady energii. Dodatkowo, pieniądze z wytwórni pozwoliły na takie dopieszczenie brzmienia, że swoją mocą i rozmachem, przykrywa on brak nowych pomysłów. Bo przy pierwszym kontakcie album naprawdę robi pozytywne wrażenie. Niestety im dłużej go słuchamy, tym bardziej wychodzi, że Eluveitie zaczyna się kręcić w kółko. Recenzując „Everything…” wyłapywałem elementy, które nużyły mnie już na „Slani”. A jak już tak narzekam, to brakuje mi na najnowszym albumie Eluveitie killera w stylu „Inis Mona”. Wiem, że pozornie sam sobie zaprzeczam, więc śpieszę już wyjaśnieniami. Nie chcę takiego samego utworu, chce kawałka o podobnej dawce energii i  chwytliwej dla ucha linii melodycznej. I mam takie wrażenie, że to nie tylko moje oczekiwania.  Być może Eluveitie nagrywając swoją wersję „Tri martolod” zawiesił sobie poprzeczkę za wysoko i funkcjonuje teraz w cieniu swojego evergreenu.

Płyta jest naprawdę świetna, ale brakuje mi na niej tej iskry zapomnianych Bogów, charakterystycznej dla debiutu. Bo wszystko niby jest pięknie. Ładne opakowanie i zawartość pudełka miła dla ucha. Zespół dorósł, poukładał muzyczne klocki, ale zagubił przy tym radość grania.

Ocena: 7/10

Tracklist: