Wydawca: Metal On Metal Records
O, to mi zrobiono przyjemność. Eeej, świntuchy, dziś na odmianę będzie o muzyce. O dobrej, czarciej muzyce. O Outrage.
Outrage to kapela z Niemiec, stażem zbliżona do Sodom na przykład. I szczerze mówiąc – z Sodom mi się kojarząca po trochu. Oczywiście z wczesnym, najwcześniejszym okresem tychże. Wraz z „Go To Hell” dostajemy więc przekrój nagranych na nowo starych kawałków zespołu, poza dwoma, które powstały już w XXI wieku. Sama muzyka jednak nadal siedzi w pięknych latach osiemdziesiątych! Prostota numerów z „Go To Hell” to ich główny atut, bo nie sposób nie machać łbem do „Infernal Recruit” na przykład, który niesie w sobie również sporo motoryki wczesnego Celtic Frost (która notabene jest obecna również i w innych numerach), ale także właśnie tego charakterystycznego dla muzyki z tamtych lat brudu. Mamy też wysokie piski a’la Araya czy Wagner Antichrist, które ponoć dziś są strasznie cliché, jednak mnie tak bardzo się podobają, hehe! Zresztą, dla większości dzisiejszych metaluszków zapewne Outrage to będzie jeden wielki zespół z etykietką cliché – dziś już mało komu chce się wciskać w ciasne skórzane gacie i pisać infantylne teksty o black metalowym ataku. Dzisiejszy metal nastawia się na szerokie horyzonty, czerpanie z różnych źródeł, a im Outrage mówi stanowcze nie. To znaczy, może i czerpią z tysiąca źródeł, ale na tym krążku tego nie słychać, hehe. Ale odszedłem zdaje się od tematu. „Go To Hell” w piękny sposób przenosi słuchacza ćwierć wieku wstecz i to się tutaj liczy i za to należy im podziękować.
Dziś było o reminescencji starych, dobrych dla metalu lat. Zróbcie więc również i sobie przyjemność i udajcie się w tą podróż wraz z Outrage, nawet jeśli macie mniej naszywek na katanie niż lat w dowodzie.w końcu od czegoś trzeba zacząć.
Ocena: 8/10
Tracklist:
