Wydawca: Putrid Cult
Tak sobie dumam, żeby założyć dla Weneda, całkiem jego prywatny dział na Kejosie. Będziemy w nim prezentować projekty w których się udziela. Wszystko będzie w jednym miejscu, zainteresowani będą mogli poczytać, niezainteresowani będą unikać. Trzeba przecież ułatwiać naszym kochanym metalom – czytelnikom życie, prawda?
Zorientowani wiedzą, że Necrostrigis akurat tej ostatniej kwestii – czyli ułatwiania – raczej tak miłym zespołem, jak nasze redakcja nie jest. Ba, powiem więcej. Pierwszy kontakt z muzyką Necrostrigis dla wielu może być szokiem. Jest archaicznie i brudno. Jest zimno i agresywnie. Jest black metal, ale jakby taki nieładny i niepoukładany. Słowem – jest nie po chrześcijańsku. Tym razem jest jeszcze gorzej z takiej ugrzecznionej black metalowej perspektywy. Nawet mi zazgrzytał pierwszy kawałek, a ja, to co proponuje Necrostrigis, łykam bez popity. O ile początek numeru jest przyswajalny, o tyle od momentu gdy stajemy się świadkami pewnego „atawistycznego” rytuału, gdzieś na opuszczonym cmentarzu, jest słabo. Wychodzą w tej części wszystkie możliwe braki Necrostrigis. Na szczęście im dalej w ten materiał, tym można powiedzieć, że jest bardziej „normalnie”. Wszystko wraca na swoje właściwe tory. Mamy tutaj cover „Han Som Reiste”. Dodajmy cover, hmm…, twórczy rozwinięty. Zdecydowanie lepiej słucha mi się tego co po nim następuje. Chociaż tak szczerze powiedziawszy, to moim przynajmniej skromnym zdaniem, jeden ze słabszych materiałów Necrostrigis. Albo inaczej – nie przekonał mnie tak bardzo jak pozostałe. Jego pierwsza część będzie zdecydowanie rzadziej przeze mnie słuchana, niż druga.
I to tyle właściwie, mądrości na dzisiaj. Do następnego Necrostrigisa.
Ocena: 6/10
Tracklist:
01. Chwała Krypty Wilkołaków
02. Black Metal (Rebelia Najczarniejszych Hymnów)
03. Han Som Reiste 04:04
04. Marsz Nocnego Plemienia
05. Cienie ponad Wiecznymi Lasami
06. Czerń Pomorców (hidden bonus)
07. Untitled (hidden bonus)
