Caras de Hambre „Mundo Nullo”

Wydawca: Rompiendo Bocinas

Swego czasu dostałem paczkę z grindowymi kapelami z Ameryki Łacińskiej. No i tak co jakiś czas ściągam sobie z kupki po płytce i przesłuchuję. Teraz nadeszła kolej na Caras de Hambre. I wiecie co? To nie jest grindcore.

Przede wszystkim, w życiu o nich nie słyszałem, ale może przez to, że nie potrafię wymienić po pierwsze żadnego zespołu z Panamy, a po drugie – grającego brudnego punk/core’a. Zdziwieni? No ja też. Ale wiecie co? Ja przerabiałem podstawy punka w podstawówce – wszystkie Sedesy, Dezertery, Zielone Żabki, Bunkry, Defekty Muzgó i tak dalej. No ale w panamski punk to nie zapłynąłem. A powiem Wam, że nieźle mi się tego słucha – prosta i bezpośrednia muzyka i przede wszystkim brudna. Taki powinien właśnie być – w moim odczuciu – punk. Żadne tam studenckie, pseudointelektualne punkowanie. Po prostu cios butelką w ryj. Na „Mundo Nullo” znajdziemy dokładnie dwadzieścia dziewięć takich kompozycji, pochodzących z przekroju trzydziestu lat – najstarsze datowane są na 1988 rok. Słychać pewną zmianę w tych kawałkach – te starsze są totalnie chamskie i prujące do przodu, w nowszych jest trochę więcej „finezji”. Na przykład wokalista wzoruje się na Biafrze. W ogóle te nosze kawałki właśnie mają w sobie więcej ducha Dead Kennedy’s czy The Addicts, jak też G.B.H. Jednak ogólnie większość tych kawałków to prostota, chamstwo i góralska… eeee… panamska muzyka. Mnie się podoba, bo ogólnie podoba mi się punkowa agresja. Myślę, że zdajecie sobie również sprawę, że jakość tych nagrań pozostawia sporo do życzenia, ale nadmieniłem tak gwoli ścisłości o tym fakcie.

Nie wiem czy kogoś zainteresuje ten zespół i ta kompilacja. Mnie tam się podoba, gdyż często jestem mało wybredny.

Tracklist: