Mantar „Death by Burning”

Wydawca: Svart Records

Mantar to zespół do niedawna jeszcze w ogóle nieznany ogółowi, w tym i niżej podpisanemu. Jednak jak to mówił jeden syn cieśli na Golgocie, co ma wisieć nie utonie i prędzej czy później świat dowie się, że coś jest kupą lub kupą nie jest.

W przypadku „Death By Burning” w grę wchodzi jedynie opcja numer dwa. Mnie na przykład ujęła nośność tego albumu – bo duet turecko – niemiecki naprawdę fajnie buja słuchaczem. Dodatkowym plusem jest efemeryczność tej muzyki – jakieś bardziej ostre granice tutaj nie mają miejsca. Mantar wymieszał ze sobą dość dokładnie sludge, doom, hard rocka, odrobina grunge’u nawet oraz sporej ilości crustu podszytego death metalem. Podskórnie cały czas czuję tu inspiracje rockiem z lat siedemdziesiątych, przede wszystkim Led Zeppelin, wymieszane z ciężarem Black Sabbath, kiedy indziej bujają jeszcze ciężej, niemal crust’owo. Ten album pulsuje, języki gitar tańczą jak ognie w ciemności, a zbasowane brzmienie sprawia, że mam gęsią skórkę. Zadziorny wokal nadaje zaś całości dodatkowej agresji. Cała zabawa polega na tym, że słuchając Mantar ma się masę pomysłów, do czego można by porównać ten materiał, żaden nie jest precyzyjny, ale cały czas zdaje się Wam, że już gdzieś słyszeliście ten motyw czy riff. Na końcu języka cały czas znajduje się nazwa, która w danym momencie pasowałaby Wam jako świetne porównanie, ale i tak Wam umyka i zostaje zastąpiona kolejną. Bardzo sobie cenię coś takiego jeśli chodzi o muzykę ciut bardziej skomplikowaną, czerpiącą z kilku źródeł – nie podają Wam niczego na tacy, trzeba trochę poszperać na swojej półce z płytami, by odnaleźć ich inspiracje. Ale jest warto.

Przede wszystkim dlatego, że ten album bardzo fajnie zatacza koło – można go zapętlić, a nie będziecie zmęczeni, bo wraz z powtórnym odsłuchem jakiegoś numeru odkryjecie w nim coś nowego – albo choć Wasze skojarzenie będzie nieco odmienne niż poprzednim razem. Polecam.

Ocena: 8/10

Tracklist: